“Je moet toch in beweging blijven,” vertelt een van de wandelaars lachend. “Gezien onze jonge leeftijd, 84 jaar, probeer ik fit te blijven. We wandelen, fietsen en doen aan seniorengym. Zo hou je jezelf soepel.”
Samen op pad
De wandelclub telt inmiddels zo’n negentig leden, verdeeld over verschillende groepen die op donderdag en vrijdag op pad gaan. Soms blijven ze in de buurt, maar regelmatig trekken ze er ook buiten Beesel op uit. “Dan maakt iemand een route, en gaan we met z’n allen met de auto ernaartoe,” klinkt het enthousiast.
Koffie
Na afloop van de wandeling schuiven de leden samen aan voor koffie. Het is hét moment om bij te praten over het dorpsnieuws, het weer, of wat er verder speelt. “Het is niet alleen sportief, het is ook sociaal,” vertelt een van de dames. “Je hoort wat er speelt in het dorp, je lacht wat, en soms praat je over serieuze dingen. Dat hoort er allemaal bij.”
Ingebroken
Soms worden ook persoonlijke verhalen gedeeld. Zo vertelde een van de deelneemsters dat er recent bij haar thuis was ingebroken. “De inbreker stond gewoon op onze slaapkamer. Mijn man werd wakker en riep: wat doe jij hier? Toen is hij gevlucht. Dat was wel even schrikken, maar nu kan ik er gelukkig over praten.”
Naast het dorpsleven kwam zelfs de landelijke politiek voorbij. “Ik vind het mooi dat je mag stemmen,” zei een wandelaar. “Niet dat je er veel aan hebt, maar dan mag je later wel meepraten.” Een ander vulde aan: “Na twaalf jaar rechts was ik blij met een beetje sociale wind. Ons land heeft verbinding nodig.”
Wat vooral opvalt, is de onderlinge band. Of de wandelaars nu uit Beesel of Reuver komen, iedereen voelt zich welkom. “Ik ben hier 42 jaar geleden komen wonen,” vertelt een deelnemer. “Toen verklaarden ze me nog half voor gek, maar inmiddels voel ik me hier helemaal thuis.”
