Leuke pareltjes“Veel oud papier”, zegt de taxateur over zijn bevindingen. Tegenvallend wil hij het echter niet noemen. “Als ik het per week bekijk, komen er toch best wel een paar leuke pareltjes boven water”, vervolgt Molendijk. Als voorbeeld noemt hij een boek dat hij in handen kreeg over het blussen van branden in Amsterdam. “Het ging om de tweede druk van een compleet boek, met alle platen erin en nog een originele bibliotheekband van roodgeverfd leer. De veilingwaarde in goede staat: 1.500 euro.”
Taxatiewaarde
Er wordt onderscheid gemaakt tussen taxatiewaarde en verkoopwaarde. Het verschil begrijpen mensen vaak niet, merkt Molendijk. “De mensen denken altijd dat de verkoopwaarde een taxatie is. Nee, de veilingwaarde is het bedrag dat de mensen ervoor krijgen. Dat is de echte taxatie”, legt hij uit. Het kwam voor de eigenaresse van het boek over de Amsterdamse branden als een complete verrassing dat haar object 1.500 euro waard is. “Mevrouw was echt verbaasd, dus dat was wel leuk om te horen. Ze wist wel wat, maar als ik 200 euro had gezegd, had ze het ook geloofd.”
Die 1.500 euro is een schrijntje bij de bedragen die Molendijk eerder heeft genoemd na het zien van oud literatuur. “Ik heb een paar keer Nederlandse getijdenboeken gezien. Dat zijn boeken vanaf 10.000 tot 100.000 euro”, aldus de kenner. “Ik moet een gissing maken, maar zoiets kan op een veiling het dubbele opbrengen.”
Cultuurbarbaren
Vaak komt het niet voor dat deze waardevolle exemplaren compleet worden aangeboden. Meestal gaat het om losse stukjes of bladzijden, tot ergernis van Molendijk. “Die boeven die dat kapotsnijden, dat noemen we cultuurbarbaren. Die lopen hier links en rechts nog rond, hoor. Die kopen op een veiling een boek van 30.000 euro en ze zijn nog niet buiten of de plaatjes worden er al uit gesneden met een scherp mes. Die moeten ze opsluiten, vind je niet?”, grapt hij.
Doos vol boeken
Het meeste werk in de Maasbreese bibliotheek had Molendijk met de spullen van een man die een grote doos vol oude boeken had meegenomen. Ook voor hem had de geboren Rotterdamse taxateur geen goed nieuws. “Het meeste is niks, hoor”, zo had Molendijk gauw gezien. Zo snel als de boeken uit de doos waren gehaald, zaten ze er ook weer in. Geen grote bedragen dit keer.
