De Mini van Don Wijers.
Een Austin Mini uit 1989 is niet zomaar een auto. Dat merkt Don Wijers uit Helden dagelijks. De klassieker trekt niet alleen bekijks, maar zorgt ook steevast voor gesprekken en herinneringen bij voorbijgangers. “Bijna iedereen kent wel iemand die ooit een Mini had,” vertelt hij.
De Mini van Don Wijers is technisch gezien een echte liefhebbersauto. Waar moderne voertuigen grotendeels door computers worden aangestuurd, vraagt deze klassieker om ouderwets sleutelwerk. “Ik moet alles zelf afstellen: de carburateur, de kleppen van de motor en de ontsteking. Eigenlijk alles wat door de motor blijft lopen.”
Dat hij dit allemaal zelf kan, is geen toeval. Wijers begon ooit als automonteur en kocht de Mini al in zijn eerste leerjaar. “Daardoor leer je het vanzelf. Je móét wel.”
Onderdelen verrassend goed verkrijgbaar
Wie denkt dat het onderhouden van zo’n oude auto lastig is vanwege onderdelen, heeft het mis. Juist voor de Mini is nog opvallend veel te krijgen. “De Mini is enorm veel geproduceerd en deelt veel onderdelen met andere Engelse auto’s,” legt Wijers uit. “Schakelaars en mechanische onderdelen zijn daardoor nog goed verkrijgbaar, vaak zelfs makkelijker dan bij andere oude auto’s.”
Auto vol verhalen
De Mini blijkt niet alleen technisch interessant, maar ook sociaal gezien een blikvanger. “Als je vertelt dat je een Mini hebt, raak je met onbekenden meteen aan de praat,” zegt Wijers. “Mensen komen met hun eigen verhalen en anekdotes.” Zelf heeft hij er ook genoeg. Zo woonde hij ooit boven een café en haalde hij eens het stuur uit zijn auto om het te vervangen. “Iemand vroeg serieus of ik mijn stuur gewoon meenam uit de auto. Ik zei dat het een vervelende buurt was en liep door.”
Invloed op moderne auto’s
Wat veel mensen niet weten, is hoe vernieuwend de Mini ooit was. De motor ligt dwars in de auto, iets wat tegenwoordig heel normaal is. “Dat was gedaan om ruimte te besparen,” vertelt Wijers. “De Mini moest goedkoop zijn, zuinig én ruimte bieden. Elke moderne hatchback heeft die constructie eigenlijk te danken aan de Mini.”
Nooit af
Hoewel de Mini al tientallen jaren meegaat, is het project voor Wijers nog lang niet klaar. “Een projectauto is nooit af,” zegt hij. “Ik wil hem nog een keer helemaal opnieuw in de lak zetten, motoren en versnellingsbakken reviseren en misschien andere carburateurs monteren.”
De Mini is daarmee een mix van verschillende tijdperken. “Het stuur komt uit een Mini uit de jaren zestig, het model is eind jaren tachtig en de motor is uit de jaren negentig. De samenstelling is uniek, maar dat maakt hem juist zo leuk.” En één detail mag daarbij niet ontbreken: “De teddybeer van Mr. Bean ligt altijd op de hoedenplank. Die hoort er gewoon bij.”
