Het jaar 2012 betekende een keerpunt. “Toen haalden we de Golden Earring binnen,” vertelt Delissen. “Dat was de eerste keer dat we zo’n grote naam boekten. Spannend, want het risico was groot. Maar het werkte. En het zorgde ervoor dat we serieus genomen werden.” Daarna volgden artiesten als Ilse DeLange, DI-RECT, Kensington en Racoon. “Dat zulke namen hier in de wei stonden… dat blijft bijzonder.”
Meer dan grote namen
Toch veranderde de focus. De bezoekers kwamen uiteindelijk niet alleen voor de artiesten, maar vooral voor de sfeer, de gezelligheid, het aanbod aan muziek, eten en drinken. “We ontdekten dat mensen liever twintig euro entree betalen voor een gevarieerd programma, dan veertig euro voor één headliner,” aldus Delissen. “De editie van 2023 bevestigde dat: uitverkocht, geweldige sfeer, alles klopte.”
De kracht van vrijwilligers
Achter de schermen draait Egopop volledig op vrijwilligers. Zij zorgen voor de organisatie, de opbouw, de communicatie – alles. “Een jaar van tevoren begint het al: wie boeken we, wat is het budget, wat past bij ons publiek?” vertelt Roy Vercoulen. “We zitten niet in de makkelijkste regio, dus je moet creatief zijn.” Soms helpt het toeval: “We hadden een artiest geboekt, bleek ze vlak daarna mee te doen aan het Songfestival. Dat gaf ineens een boost.”
Een nieuw publiek
Na vijf stille jaren – mede door corona – was het spannend hoe Egopop ontvangen zou worden. “Een hele generatie jongeren had het festival nog nooit meegemaakt. Maar het sloeg aan, en hoe. Toen we de zaterdag van de laatste editie uitverkochten, konden we zelfs nog extra kaarten verkopen. Het terrein kon het aan.” Het was het bewijs dat Egopop nog steeds leeft.
Nog één keer
De komende editie wordt de laatste. Met weemoed, maar ook met trots kijken de vrijwilligers vooruit. “We sluiten af op een hoogtepunt. Nog één keer bouwen we samen iets moois. Voor de bezoekers, voor de artiesten, voor Egchel. Nog één keer EGOpop.”
