Samen met een team van vrijwillige huisartsen houdt Van Kemenade spreekuren in onder meer de Jongerenkerk in Venlo, waar dak- en thuislozen laagdrempelig medische hulp kunnen krijgen. “Veel mensen wachten veel te lang met zorg. Dan zien we ernstige longontstekingen, verwaarloosde wonden of kanker in een vergevorderd stadium. Niet omdat ze niet willen, maar omdat de drempels te hoog zijn.”
Groeiende groep
Het aantal dak- en thuislozen nam in 2025 toe, ziet Van Kemenade. “De groep is enorm divers. Arbeidsmigranten die hun baan en woning tegelijk verliezen, maar ook Nederlanders die door een opeenstapeling van gebeurtenissen alles kwijtraken.” Onderzoek toont volgens hem aan dat vaak vier ingrijpende levensgebeurtenissen voldoende zijn om op straat te belanden. “Dat maakt het confronterend. Het kan iedereen overkomen.”
Regionale verantwoordelijkheid
Hoewel dakloosheid vooral zichtbaar is in steden als Venlo, benadrukt Van Kemenade dat het een regionaal probleem is. “Veel arbeidsmigranten werken in Peel en Maas, Horst aan de Maas of Venray. Als het misgaat, belanden ze uiteindelijk in de stad. Dat vraagt om samenwerking.”
Er lopen inmiddels preventieve projecten waarbij mensen die dreigen vast te lopen tijdelijk worden opgevangen en begeleid. “Voorkomen is altijd beter dan genezen.”
Blijvende inzet
Ook in 2026 blijft Van Kemenade zich inzetten voor deze doelgroep. “Dak- en thuisloze zorg roept veel empathie op, omdat iedereen voelt: dit willen we niet als samenleving. En toch gebeurt het. Juist daarom moeten we blijven kijken naar de mens achter het verhaal.”
