Henk, die in 2020 in een coma belandde na besmetting met het virus, vertelt over de onverwachte en traumatische ervaringen die hij doormaakte. “Het begon op een familiefeestje. Een beetje hoesten, niets bijzonders, dacht ik. Maar al snel voelde ik me beroerd. Koorts, ik bleef liggen,” zegt Henk. “Op een gegeven moment werd het zo slecht dat ik met spoed naar het ziekenhuis moest. De weken die volgden, herinner ik me niet eens meer. Ik lag 40 dagen in coma. Het was alsof ik een andere tijd had gemist.”
Afstand
Tijdens die periode was Henk’s vrouw vijf weken niet bij hem. “Zij heeft alles van afstand moeten volgen. Dat was niet makkelijk voor haar, maar ik heb daar gelukkig niets van meegekregen,” vertelt hij. Het was voor Henk een lange weg naar herstel. “Ik begon helemaal opnieuw. Ik kon niet lopen, niet eten, niets. Maar elke dag was er weer vooruitgang. Het was elke keer een stap vooruit,” zegt hij dankbaar. “Ik voel me gelukkig dat ik het heb overleefd en dat ik weer zoveel kan. Ik ben een geluksvogel.”
Voorgevoel
Lonneke had een heel andere ervaring, maar de pijn van verlies is ook voor haar groot. Haar vader, een man met wie ze een hechte band had, werd in dezelfde periode zwaar getroffen door het virus. “Het ging zo snel. Op donderdag werd hij opgenomen, en de volgende dag werd hij in coma gebracht. Vrijdagavond al kregen we het bericht dat het heel slecht ging. Ik had zo’n voorgevoel,” vertelt Lonneke. “De maandag daarop was hij overleden. Het gebeurde allemaal zo snel. Je hebt geen afscheid kunnen nemen, geen laatste woorden kunnen zeggen. Dat blijft in je zitten.”
Praten
Ook Lonneke heeft ervaren hoe moeilijk het is om deze gebeurtenissen een plek te geven. “Er zijn momenten waarop het goed gaat, en momenten dat ik het niet aan kan. Het voelt alsof die periode je voor altijd blijft achtervolgen. Voor mij is het een berg die ik niet helemaal kan overwinnen. Het blijft hangen.” Toch probeert Lonneke positief te blijven. “Ik blijf praten over mijn vader, het is belangrijk om over mijn gevoelens te kunnen praten. Het helpt me om verder te komen.”
De coronaperiode heeft voor veel mensen diepe sporen nagelaten. “Iedereen heeft de draad alweer opgepakt. Het lijkt wel alsof de wereld is vergeten wat er is gebeurd,” zegt Lonneke. “Weet je, sommige mensen spreken nog steeds luchtig over corona, alsof het maar een griepje was. Dat maakt me soms boos, want het heeft zoveel impact gehad op ons leven.” Henk voegt toe: “Ik denk dat veel mensen niet begrijpen hoe diep het gaat als je het zelf niet van dichtbij hebt meegemaakt. Dat maakt het moeilijk.”
Pijn
Beide gasten zijn het erover eens dat het belangrijk is om te blijven praten over de gevolgen van corona. “Niet om de pijn te herbeleven, maar om te laten zien dat de impact voor sommigen nog steeds voelbaar is,” zegt Lonneke. “Het is ook goed om te laten zien dat het mogelijk is om weer vooruit te gaan, al is het in kleine stapjes,” voegt Henk toe. “Wij proberen door te gaan, we proberen te leven, maar het is niet altijd even makkelijk.”
