Hij vertelt erover in de derde uitzending van Omroep P&M over het COA in Maasbree.
Aanmeldingen
In het najaar van 2024 kreeg MVC’19 in korte tijd dertig aanmeldingen binnen van kinderen en jongvolwassenen uit de noodopvang. “Dat was even schakelen,” aldus Peters. “We moesten in korte tijd inschatten wie waar terecht kon: qua leeftijd, niveau, en beschikbare plekken.”
De club besloot de kinderen niet apart in te delen, maar op te nemen in de reguliere jeugdteams. Volgens Peters was dat een bewuste keuze. “Zo zorgen we voor integratie in plaats van isolatie. Onze leden leren omgaan met andere culturen en achtergronden, en de nieuwkomers leren spelenderwijs Nederlands, regels en structuur.”
Materiaal en vervoer geregeld
Veel kinderen hadden bij aankomst geen voetbalschoenen of kleding. MVC’19 startte een inzamelingsactie onder leden en buurtbewoners, met succes. “We kregen tassen vol schoenen, shirts en trainingspakken binnen,” vertelt Peters. “Dat was hartverwarmend.” Ook vervoer naar trainingen bleek een obstakel. De club hielp kinderen aan fietsen of regelde dat ze konden meerijden. Inmiddels komen de meesten zelfstandig naar het sportpark.
Taal geen barrière op het veld
Hoewel de taalbarrière in het begin een rol speelde, bleek voetbal al snel een universele taal. “De kinderen verstaan elkaar op het veld zonder veel woorden. Door mee te draaien in teams pikken ze ook steeds meer Nederlands op,” aldus Peters. De jongvolwassenen trainen inmiddels één keer per week mee met een seniorenteam.
Binnen de club zijn ook de vaste leden inmiddels gewend aan de nieuwe teamgenoten. “Natuurlijk waren er aanvankelijk vragen en soms zorgen. Maar inmiddels is er vooral respect. We zijn als club trots dat we dit kunnen bieden.”
