Op verzoek van Mestrom doet de Meijelse nog een keer haar verhaal. Ze wil de inwoners en collega's bedanken in een afscheidsinterview met Omroep P&M.
"Kanker doet wat met je lichaam. En heel vlot kan ik je vertellen."
In september 2021 wordt er bij de wethouder een kwaadaardige tumor ontdekt in de bijnier. Het gezwel werd tijdens een controle ontdekt. Deze tumor had de grootte als een handbalbal. De bijnier werd destijds verwijderd. ''Er zijn geen aanwijzingen voor uitzaaiingen'', zo liet Mestrom destijds weten. Ze kon haar geluk niet op. Ze stelde zich verkiesbaar voor een nieuwe periode als wethouder. Toen had ze niet kunnen bedenken dat het daarna bergafwaarts zou gaan.
Wethouderschap
Op de dag van haar laatste interview, 31 mei, was het exact een jaar geleden dat ze werd benoemd. Haar ogen glinsteren als ze daaraan denkt. Ze volgde Roland van Kessel in 2018 op, toen hij burgemeester werd van de gemeente Cranendonck. Ze werd verantwoordelijk voor onder andere vitale gemeenschappen en een deel van het sociaal domein. In haar tweede periode kreeg ze de portefeuille financiën, werk, inkomen, zorg en ondersteuning.
Uitzaaiingen
Ze begon vol energie aan het tweede termijn. Toch bleef haar gezondheid haar in de weg zitten. Er werden uitzaaiingen ontdekt. Eind vorig jaar onderging ze daarom een immuuntherapie. Haar hoop was gevestigd op deze therapie, met een nieuwe behandelmethode. Het traject duurde tot half februari. Ondanks de positiviteit bij de Meijelse, sloeg de therapie niet aan. "Sterker nog, er waren uitzaaiingen. Ik merkte dat mijn lichaam veranderde. Hier had ik niet op gerekend."
De laatste maanden verloor Mestrom aan gewicht. In het gezicht is ze sterk vermagerd. "De gewichtsverdeling is veranderd. Je verliest gewicht op plaatsen waar je het niet verwacht." Het vocht hoopt zich op in haar lichaam. Toch is ze mentaal nog heel sterk. Ze weet naadloos op te lepelen wat haar trots maakt.
Kracht van gemeenschappen
"De kracht van de gemeenschappen is heel bijzonder." Ze noemt het Thoes Hoes in Maasbree, de ontwikkeling rondom de hulp bij het huishouden en de tuinderskas in Panningen als voorbeelden van initiatieven waarop ze trots is. "Het grootste compliment is voor de gemeenschappen. Het is uniek wat de kernen doen." Ook spreekt ze haar waardering uit naar het college van Peel en Maas en de ambtenaren van de gemeente. Ze raakt geëmotioneerd wanneer ze praat over de vele kaartjes en beterschapswensen die ze heeft gekregen. "De mooie dingen die ze over je schrijven, dat raakt me."
Laatste maanden
Mestrom weet dat ze niet lang meer heeft te leven. De komende tijd brengt ze de tijd door met familie en bekenden. Ze kijkt tevreden terug op haar periode als wethouder. "Ik heb heel graag mijn steentje bijgedragen, maar het gaat niet meer. Ik zal het stokje moeten overdragen. Er komt vast iemand anders voor in de plaats. Een mens is een mens en iedereen is vervangbaar. Dat besef ik ook. Ik ga mijn laatste - hopelijk - maanden benutten om de laatste dingen te doen met het gezin en vrienden. Ik ga mijn energie dusdanig verdelen dat ik daar ook van kan genieten."
