Terwijl in de zaal het publiek langzaam binnendruppelt, heerst er achter de schermen van Het Bouwens Revue een compleet andere wereld. Een wereld vol gezonde spanning, laatste voorbereidingen, haar dat nog snel wordt gekruld en stemmen die worden ingezongen. De 41ste editie van de revue staat op het punt van beginnen.
“Pak, pak, pak!” klinkt het in de coulissen. Dansers worden nog even bij elkaar geroepen, turners lopen hun sprongen door en zangers zoeken een rustig hoekje om zich te concentreren. De zenuwen? Die verschillen per deelnemer. “Niet echt,” zegt een van de turners nuchter. “Flipflops, salto’s… dat doen we gewoon.” Alsof het de normaalste zaak van de wereld is.
Slikken
Voor anderen is het toch even slikken. Zo staat een groepje leerlingen klaar om het spits af te bijten met een ABBA-nummer. “Ik heb eigenlijk nog nooit echt voor mensen gezongen,” geeft één van hen eerlijk toe. “Dus dit is wel spannend.” Toch overheerst vooral de trots: gisteren ging het al beter dan verwacht, en vandaag staat alles op beeld vast.
Hoge noot
Ook bij de zangacts wordt hard gewerkt. Achter de schermen wordt haar gedaan, worden microfoons getest en klinkt hier en daar nog een laatste hoge noot. “Brengt het geluk als je haar door dezelfde wordt gedaan als gisteren?” klinkt het lachend. “Dat verwacht ik wel.” Bij sommigen is het al de zoveelste revue, bij anderen pas de eerste keer – maar iedereen helpt elkaar.
Niet alleen leerlingen staan op het podium. Ook docenten en personeel doen mee, en dat zorgt voor bijzondere combinaties. Van stevige rocknummers tot een spectaculaire Backstreet Boys-act: alles is live. “De zaal ging gisteren plat,” klinkt het vol vertrouwen. “Dit is een spektakel. Uniek. Nooit eerder gedaan.”
Crew
Achter de schermen draait ondertussen de crew op volle toeren. Zij zorgen ervoor dat alles op tijd klaarstaat, van decor tot techniek. Vooral één onderdeel vraagt extra aandacht: de grote turn- en dansact met een enorm springkussen op het podium. Dat moet tijdens de voorstelling worden opgeblazen, terwijl het doek dicht is. “Daar hebben we echt iets slims voor moeten verzinnen,” vertelt een van de docenten. “Je kunt het publiek geen zeven minuten naar een dicht doek laten kijken.”
Toch is de sfeer ontspannen. Crewleden doen een warming-up om blessures te voorkomen, anderen spelen een spelletje om de spanning kwijt te raken. “Achter de schermen is het eigenlijk nog leuker dan op het podium,” zegt iemand lachend. “Je ziet alles van de andere kant.”
Met zo’n zestig deelnemers – van brugklas tot examenleerlingen, samen met docenten – laat de revue zien waar het om draait: samen iets neerzetten. Zang, dans, sketches en onverwachte acts volgen elkaar in hoog tempo op. “We doen dit echt met z’n allen,” klinkt het. “En dat maakt het zo bijzonder.”
