Op een druilerige dag kan er zomaar iets bijzonders opvallen. Tijdens een rondje over de parkeerplaats trekt een klassieke Volvo de aandacht. Niet alleen vanwege zijn karakteristieke uiterlijk, maar ook door de naam van het ambachtelijke schilder- en glazeniersbedrijf op de auto. Reden genoeg om eens een praatje te maken met de eigenaar.
De eigenaar blijkt al zijn hele leven een liefhebber van oude Volvo’s. Ooit begon hij zijn eigen bedrijf met een vergelijkbare auto. Die bleek in de praktijk echter te klein voor zijn werkzaamheden. Om al zijn materialen op de juiste plek te krijgen, moest hij regelmatig meerdere keren rijden. Uiteindelijk verruilde hij de Volvo voor een bestelbus.
Een praktische keuze, maar wel eentje waar hij achteraf spijt van kreeg. Na verloop van tijd begon het weer te kriebelen en ging hij op zoek naar een klassieke Volvo. Die vond hij uiteindelijk op internet. Met hulp van een monteur uit Lisse, die gespecialiseerd is in oude Volvo’s, werd de auto grondig gecontroleerd. Na het monteren van een gereviseerde achteras was de klassieker weer helemaal in orde.
Inmiddels rijdt hij alweer enkele jaren met veel plezier in zijn bijzondere bedrijfswagen. En dat de auto opvalt, is mooi meegenomen. Het is immers ook een uitstekend visitekaartje voor zijn onderneming.
Terwijl elektrisch rijden tegenwoordig steeds gebruikelijker wordt, kiest deze Volvo-eigenaar voor een andere oplossing: LPG. De auto rijdt op autogas, een brandstof die enkele decennia geleden bijzonder populair was.
Voor hem past dat prima bij het gebruik van zijn klassieker. Het is een voordelige manier om met de auto op pad te gaan. Bovendien is de LPG-installatie nog altijd aanwezig en hoort die inmiddels helemaal bij het karakter van de wagen.
Wie de motorkap opent, ziet direct wat deze auto zo aantrekkelijk maakt voor liefhebbers van klassieke techniek. Onder de kap ligt een overzichtelijke viercilindermotor. Olie, luchtfilter, bobine en accu zijn goed bereikbaar. Geen ingewikkelde elektronische systemen of een overvloed aan sensoren, maar techniek waar een monteur nog echt mee aan de slag ka
Ook achter het stuur is het verschil met moderne auto’s duidelijk merkbaar. De Volvo heeft vier versnellingen, een handgeschakelde versnellingsbak en geen stuurbekrachtiging of rembekrachtiging. Dat betekent dat er nog behoorlijk wat spierkracht nodig is.
Moderne auto’s waarschuwen tegenwoordig voor van alles en nog wat. Een piepje hier, een melding daar. De eigenaar heeft daar weinig mee. In zijn klassieke Volvo is het allemaal een stuk eenvoudiger.
De buitenspiegel wordt met de hand versteld, de antenne schuif je zelf uit en een ingebouwde navigatie ontbreekt. Voor de route gebruikt hij gewoon zijn telefoon in een houder op de voorruit. Dat is meteen het meest moderne stukje technologie in de auto.
Zelfs de ventilatie is op een slimme, ouderwetse manier geregeld. Door de kleine zijramen op de juiste manier open te draaien, ontstaat er een luchtstroom door het interieur. Geen uitgebreide klimaatregeling, maar een eenvoudige oplossing die prima werkt.
Ook het interieur ademt nostalgie. De bekleding is van skai en het dashboard is overzichtelijk en functioneel. Alles heeft zijn eigen plek en doet wat het moet doen.
Bij de aanschaf liet de eigenaar zich verstandig adviseren door een specialist. Sindsdien houdt hij de auto goed bij. Hoewel hij vertelt dat de Volvo vanwege zijn leeftijd niet meer APK-plichtig is, laat hij hem vrijwillig controleren. Een vrijstelling betekent immers niet dat onderhoud overbodig wordt.
Ook met parkeren is hij voorzichtig. Het liefst kiest hij een plekje aan de buitenkant van de parkeerplaats, zodat de kans op krassen en deuken zo klein mogelijk blijft. Wie zuinig is op zijn bezit, begrijpt dat maar al te goed.
De eigenaar heeft in de loop der jaren verschillende oude Volvo-modellen gehad. Ook de Volvo Amazon, de bekende Kattenrug en de stoere Volvo 240 kunnen op zijn waardering rekenen. Elk model heeft zijn eigen uitstraling, maar de degelijkheid en herkenbare techniek blijven belangrijke kenmerken.
Voor deze Volvo-liefhebber draait het niet om snelheid of luxe. Hij rijdt rustig, met een snelheid van ongeveer 100 kilometer per uur, en geniet vooral van de auto zelf.
