Eigen hoofdstuk
Iedere Indiëstrijder uit Meijel heeft in het boek een eigen hoofdstuk, legt Jos uit. “Het hangt een beetje af van het materiaal dat je hebt, van de foto’s en soms de brieven. Sommigen hebben een dagboek bijgehouden, dat is ontzettend dankbaar materiaal als historicus. Dan kun je ergens over schrijven.” Bij sommige personen zijn er slechts een aantal foto’s te zien en dat valt logisch te verklaren, aldus Jos. “Die mensen hadden geen kinderen, geen nazaten, om hun verhaal te doen. Dan wordt het wat moeilijker. Maar iedereen heeft, vind ik zelf, een fatsoenlijk verhaal gekregen. In het boek, en ook hier in de tentoonstelling.”
Tentoonstelling
In Peel- en Dorpsmuseum Truijenhof is nog veel meer te zien. De tentoonstelling bestaat uit ruim 500 uitvergrote foto’s, maar ook tientallen objecten die door de Meijelnaren werden meegenomen uit Indië. “Alles wat je hier ziet, is ook de inhoud van het boek. Alleen wat meer samengevat. En veel grotere foto’s, veel meer beeldmateriaal dat we hebben. Ook hebben we best wel wat concrete objecten, die we niet in het boek hebben. Die mensen kwamen terug en hadden vaak van alles bij zich. Een gedeelte daarvan is bewaard gebleven”, vertelt Jos. Nazaten hebben deze objecten uitgeleend aan heemkundevereniging Medelo om te laten zien in de expositie.
Meer aandacht
Veel Indiëstrijders kampten met mentale problemen nadat zij terugkeerden in Nederland. Nauwelijks werd er nog gesproken over het verleden. Inmiddels zijn alle Indiëgangers uit Meijel overleden, maar hun nazaten deden hun verhaal. Zo komt er toch meer aandacht voor deze indringende periode. En dat is nodig, vindt Jos. “Er zat ook achteraf een soort schaamte en ook onwetendheid. Wat hebben ze er eigenlijk gedaan? Wie waren dat?”
Vrijwilligers
Een groep vrijwilligers van heemkundevereniging Medelo hebben de expositie vormgegeven. Ze zijn trots op het eindresultaat. “Als er iets ergs gebeurt in je leven, kom je er meestal toch op terug. Zij zwegen almaar. We hebben geprobeerd, zeker bij de nabestaanden, om die verhalen eruit te halen”, zegt vrijwilliger Wim Basten. Alwie Verstappen was een van de twee vrijwilligers die de 500 foto’s een plekje gaf. “Dat was een happening, want het moest uiteraard bij elkaar passen. Het werd steeds mooier, steeds spannender eigenlijk.”
Kleurenfoto’s
Els Strijbos wijst naar de vele foto’s. “Alleen al het feit dat alles in kleur is. Ik denk dat de nabestaanden van de soldaten niet weten wat ze zien. Dat is heel uniek, want het zijn allemaal zwart-wit foto’s geweest.” Ook de reacties van de nabestaanden geven voldoening, merkt Els. “Als je dan hoort hoeveel mensen zich hebben aangemeld voor de boekpresentatie… dat is gigantisch. Voor ons is dat hartstikke leuk om te horen, want dan heb je wel eer van je werk.”
De expositie in Truijenhof is tot 27 april, elke zondagmiddag, te zien. Het boek ‘De Meijelse Waarheid’ is daar ook te koop.
