Indonesië“In de laatste twee jaar dat ik in Nederland woonde, had ik een Indonesische vriendin. Met haar ben ik twee keer naar Indonesië getrokken en toen is zijn verhaal gaan leven in mijn hoofd”, zegt Henk. Vader Sjaak sprak niet graag over zijn tijd in voormalig Nederlands-Indië. “Toen ik hem in zijn laatste levensjaren wat vragen stelde, werd er niet over gesproken. Dat was een verboden gebied.”
Bedrijf in China
Henk is met afstand de verste bezoeker van de tentoonstelling in het Huis van de Gemeente. Hij is helemaal vanuit China, waar hij woont, naar Panningen gekomen om de tentoonstelling te bezoeken. Hij kwam in China terecht vanwege zijn bedrijf, dat hij in 2001 heeft kunnen verkopen. Hij stapte als adjunct-directeur in bij het Chinese familiebedrijf. “Dat heeft vier jaar geduurd en toen kwam de dochter van de eigenaar op de grote stoel te zitten. Toen dacht ik: daar moet ik niet bij zijn.”
Leven in Guangzhou
Inmiddels woont Henk samen met zijn Chinese vrouw al 23 jaar in China. Een leuk land om te wonen, vindt Henk. “We zitten daar in Hongkong, 150 kilometer het Chinese binnenland in. En dan kom je bij de derde grootste stad van China, dat is Canton in Guangzhou. 18 Miljoen inwoners op een plaats die niet groter is dan Zuid-Limburg”, schetst Henk. “Het dorpje waar ik woon is nog stadsdeel van de grote stad, 37 kilometer buiten het centrum. Ons dorpje heeft bijna een miljoen inwoners.”
Tactisch opbouwen
Emoties roept de tentoonstelling bij Henk niet op, maar de verhalen van zijn vader komen wel naar boven. Henk had nog een hele waslijst aan dingen die hij aan hem wilde vragen. “Dat moest je tactisch doen. Ik kon niet zomaar zeggen: pap, hoe ging dat en hoe was dat? Dat moest je even opbouwen. Dan kwam er wel wat meer informatie”, vertelt Henk.
Provinciehuis Jakarta
Ook nadat Sjaak plotseling overleed, bewaarde Henk zijn lijstjes met vragen en notities. “Die heb ik nog steeds. Iedere keer als ik weer in Indonesië ben, ga ik naar zijn favoriete plaats: Café Batavia, tegenover het provinciehuis in Jakarta. Daar gingen alle jonge militairen om de zoveel maanden een weekendje uit”, weet Henk. In dat provinciehuis hangt ook een foto van Sjaak, net als van enkele andere Indiëstrijders uit de voormalige gemeente Helden.
Zo blijven de verhalen van Sjaak Janssen en alle andere Indiëstrijders levend. De tentoonstelling is nog tot 14 februari te zien in het Huis van de Gemeente.
