Het woord ‘Sprunk’ is afkomstig van (water)sprong, een spontane waterbron. Hier kwamen vroeger de vrouwen van het dorp bijeen met hun was, geladen in manden of los op een kruiwagen. De was werd gespoeld in de bron en gebleekt op het grasveldje rond de Sprunk (de Bleyckerije). Terwijl de was lag te drogen of te bleken, was er tijd om de nodige roddels uit te wisselen.
Om deze traditie levend te houden wordt dit spektakel nagespeeld door een aantal dames in historische klederdracht, voorzien van kruiwagens en rieten manden vol wasgoed.
Aanvankelijk was deze Sprunk een drenkplaats voor het vee dat in de zomer vanuit het dorp naar de weiden langs de Maas werd gevoerd. Later is deze bron met haar helder water dienst gaan doen als wasplaats.