Het rommelde al langer in Den Haag. De politieke samenwerking liep stroef, het vertrouwen tussen partijen was zoek, en grote dossiers zoals stikstof, asiel en de woningcrisis bleven liggen. Dat de samenwerking uiteindelijk klapte, verrast sommigen niet.
Kleuterklas
“Het leek erger dan een kleuterklas,” zegt een man stellig. “Als ze op de kleuterschool zo zouden doen, moesten ze in de hoek gaan staan.” Een andere voorbijganger beaamt: “Er werd veel beloofd, maar niets waargemaakt. En zonder samenwerking kom je nergens.”
Teleurstelling
Niet iedereen is teleurgesteld. Een vrouw zegt weinig sympathie te voelen voor de gevallen coalitie. “Ik vind het niet zo erg. Ze hebben hun kans gehad.” Anderen zien juist een nieuwe kans voor verandering. “Ik stem toch weer op Wilders als hij opnieuw meedoet,” klinkt het vastberaden. “Er moet echt iets veranderen in Nederland.” Toch overheerst bij velen ook de bezorgdheid over wat komen gaat. “We moeten nu vooruitkijken,” zegt een oudere man. “De wereld staat in brand, de woningnood is hoog. Er moet iets gebeuren.”
Volgende stap
Wat de volgende stap wordt, is nog onduidelijk. Nieuwe verkiezingen lijken onvermijdelijk. En de vraag wie de kiezer dan zijn of haar vertrouwen gunt, is nog lang niet beantwoord. Zoals een van de sprekers het verwoordt: “Ik ben benieuwd waar het op uitloopt.”
