Lot zorgde al die jaren dat het de ambtenaren en bezoekers aan het gemeentehuis aan niets ontbrak. Van tafels en stoelen klaarzetten tot stukken printen en het verkeer regelen bij een Pinkstermarkt. Het zit erop. Dat vindt Lot wel jammer. "Mijn werk was mijn hobby. Ik heb van mijn werk mijn hobby gemaakt."
Bekend gezicht
Nooit geen koffie, thee of water van Lot meer bij de raads- of commissievergadering. Lot was een bekend gezicht bij de gemeente. Eerst bij de gemeente Helden en daarna bij Peel en Maas. Als je iets bij het gemeentehuis nodig had, was een vraag aan Lot voldoende. Hij regelde het wel. Ook voor een bitterbal of nootje na de raadsvergadering was je bij Lot aan het juiste adres.
Heupen
Lot begon bij de buitendienst van de gemeente. Hij was metselaar. Toen zijn heupen hem in de weg gingen zitten, besloot hij een andere baan te zoeken. Op aanraden van Piet Ebisch werd hij huismeester. "Van Piet heb ik het vak geleerd", zegt hij.
Hoort alles...
Als bode hoor je natuurlijk veel. Lot kon daar goed mee omgaan: "Een huismeester hoort alles, maar weet niks", zegt hij glimlachend.
Laatste werkdag
Zaterdag sluit Lot voor het laatst de deuren van de gemeente. Samen met zijn kleinkinderen. Dan kan de jas voorgoed aan de kapstok, al zegt hij regelmatig nog even bij de gemeente binnen te lopen voor een kopje koffie. Alleen hoeft hij het nu zelf niet meer in te schenken.
