In delen van Peel en Maas en Beesel bevat het kraanwater meer PFAS dan volgens de gezondheidskundige richtwaarde van het RIVM wenselijk is. Er is 5,5 nanogram per liter gemeten, terwijl het RIVM een richtwaarde van 4,4 nanogram hanteert. Dat blijkt uit onderzoek van Greenpeace Nederland op basis van gegevens van de Nederlandse drinkwaterbedrijven.
De milieuorganisatie heeft een postcodechecker gelanceerd waarmee inwoners kunnen zien hoeveel PFAS in hun kraanwater is gemeten. Greenpeace verdeelt de postcodegebieden over vier categorieën: groen, oranje, rood en donkerrood. Bepaalde postcodes in Peel en Maas en Beesel kleuren rood. Dat betekent dat de hoeveelheid PFAS tussen één en anderhalf keer de RIVM-richtwaarde ligt.
Ook postcodegebieden in Roermond, Roerdalen en Horst aan de Maas vallen in deze categorie. In totaal wonen ongeveer 228.000 Limburgers in gebieden waar de PFAS-waarde volgens het onderzoek boven de RIVM-richtwaarde ligt. Dat is ongeveer twintig procent van de Limburgse bevolking. Binnen Peel en Maas zijn er verschillen. In een postcodegebied in Meijel is 2,3 nanogram PFAS per liter gemeten. Dat valt in de oranje categorie en blijft onder de RIVM-richtwaarde van 4,4 nanogram.
De RIVM-richtwaarde is geen wettelijke norm. Voor drinkwater geldt daarnaast een Europese wettelijke PFAS-norm van 100 nanogram per liter. Volgens Greenpeace voldoen alle Nederlandse drinkwaterbedrijven aan die wettelijke norm.
In Limburg wordt het drinkwater geleverd door WML. Het bedrijf stelde op verzoek aanvullende meetgegevens beschikbaar voor de postcodechecker. Het onderzoek brengt de hoeveelheid PFAS in het kraanwater in kaart, maar maakt niet duidelijk waar de PFAS in Peel en Maas en Beesel precies vandaan komen.
Ondanks de gemeten waarden blijft het advies om kraanwater te drinken. Het RIVM en drinkwaterkoepel Vewin adviseren niet over te stappen op flessenwater. Greenpeace sluit zich daarbij aan en vindt dat de PFAS-vervuiling bij de bron moet worden aangepakt.
