Na de tocht kwamen de deelnemers samen bij Schutterij Sint-Nicolaas in Meijel, waar een gezamenlijk ontbijt volgde. Daar vertelden enkele aanwezigen openhartig over hun ervaringen.
“Praten helpt, ook al is het moeilijk”
Jo Hanrats uit Meijel kent het belang van mentale gezondheid uit eigen ervaring. “Ik heb zelf geworsteld met het verliezen van zelfstandigheid en andere dingen die zwaar waren. Daardoor weet ik hoe belangrijk het is om steun te vinden. Voor mij is suicidaliteit nooit een optie geweest, ik sta op dit moment goed in het leven. Maar ik zie wel hoe groot de impact kan zijn. Daarom vind ik het belangrijk om mee te lopen en mijn verhaal te delen. Blijf praten, blijf vragen stelle. Je leeft vandaag, en morgen zien we wel weer.”
“Het schuldgevoel was lang heel zwaar”
Ook Ans Vervuurt liep mee. Zij verloor jaren geleden haar neefje aan zelfdoding. “Dat heeft me enorm geraakt. Lange tijd voelde ik me schuldig: had ik iets kunnen doen? Achteraf besef ik dat je het niet altijd kunt voorkomen. Toch heeft het me lang moeite gekost om het een plek te geven.”
Volgens Ans is de groeiende aandacht rond dit thema erg waardevol. “Vooral jongeren ervaren veel druk in de maatschappij. We vergeten soms het plezier in het leven. Daarom is het zo goed dat er steeds meer initiatieven zijn, zoals deze wandelingen. En dat er platforms bestaan waar jongeren anoniem kunnen praten. Dat helpt om gevoelens te delen en te begrijpen dat je niet alleen staat.”
Samen stilstaan en vooruitkijken
Tijdens de wandeling was er ruimte voor stilte, maar ook voor gesprekken en muziek. Dat samenzijn, merkt Ans, kan echt een verschil maken. “In groepen praten met mensen die hetzelfde hebben meegemaakt, dat heeft mij geholpen. Zo heb ik mezelf stukje bij beetje uit die moeilijke periode geworsteld. Voor anderen is dat soms lastiger, maar juist daarom is het goed dat er zulke ontmoetingsmomenten bestaan.”
