Voor het eerst deden Hans Peeters en zijn dochter Vera samen mee aan een bijzondere traditie: het ophalen van het vredesvuur in Wageningen. In de nacht van 4 op 5 mei vertrokken zij, samen met andere lopers, om het vuur naar Peel en Maas te brengen. Een symbool van vrijheid dat ieder jaar opnieuw wordt doorgegeven.
Voor Vera was het haar allereerste keer. “Het was echt bijzonder om mee te maken,” vertelt ze. “Je loopt midden in de nacht, samen met een groep, en je voelt dat je iets belangrijks doet. Het hoogtepunt vond ik het moment dat we het vuur daadwerkelijk ophaalden. Dat gaf echt een speciaal gevoel.”
Bijzondere editie
Voor haar vader Hans is het evenement al jarenlang een vast onderdeel van zijn agenda. Toch was deze editie anders dan alle voorgaande. “Ik heb dit al vaak gedaan, maar samen met mijn dochter maakt het echt bijzonder,” zegt hij. “Dat je dit kunt delen, dat maakt het extra waardevol. Het krijgt daardoor nog meer betekenis.”
Saamhorigheid
De tocht verliep dit jaar voorspoedig. De lopers wisselden elkaar af en zorgden er samen voor dat het vuur veilig en in een goed tempo werd overgebracht. Ondanks de vermoeidheid overheerste vooral het gevoel van saamhorigheid.
“Je doet het echt samen,” legt Hans uit. “Iedereen helpt elkaar, en dat zorgt voor een bijzondere sfeer. Dat is elk jaar zo, maar dit keer beleef ik het toch anders.”
Vrijheid
Voor Vera heeft haar deelname ook haar kijk op vrijheid verdiept. “Vrijheid betekent voor mij dat je kunt zijn wie je bent en kunt doen wat je wilt,” zegt ze. “Door hieraan mee te doen, besef je dat dat niet vanzelfsprekend is.”
