In 1971 erkende de KNVB officieel het vrouwenvoetbal in Nederland. Al snel daarna werd ook in Meijel een damesteam opgericht. “Dat eerste wedstrijdje weet ik nog goed,” vertelt een oud-speelster lachend. “Het was spannend, maar vooral heel leuk. En er waren er veel van de KPJ-vereniging (Katholieke Plattelands Jongeren) die toen meededen.”
Sfeer
De sfeer in het team zat er vanaf het begin goed in. “Twee keer per week onder de douche met elkaar,” zegt een van de oud-speelsters met een knipoog. “We stonden er nog niet eens met onze zussen, maar we waren wel meteen een hechte groep. En dat zijn we eigenlijk altijd gebleven.”
Sliding
Tijdens de reünie werd er flink gelachen om oude herinneringen. Over trainingen waarin iemand haar been brak tijdens een sliding. Of over die keer dat er per ongeluk iemand een mus raakte. “En we hebben veel kampioenschappen gevierd,” klinkt het. “Ik denk dat elke generatie wel een titel heeft gepakt.”
Portugal
De viering van 50 jaar vrouwenvoetbal had een vol programma. Voor de huidige speelsters was er een speciaal voetbalzeskamp. Oud-speelsters konden aanschuiven aan de feesttafel. 's Avonds volgde een barbecue, muziek en natuurlijk een dansje. “Geweldig om iedereen weer eens te zien,” zegt een van de aanwezigen. “Sommigen zijn helemaal uit Wageningen of zelfs uit Portugal gekomen om erbij te zijn. Dat zegt alles.”
Hoe heet je ook alweer?
De reünie was niet alleen een feest van herkenning, maar ook een ode aan vriendschappen die een leven lang meegaan. “Sommigen ken ik niet meer bij naam, en ik weet niet eens zeker of we samen in een team zaten,” klinkt het eerlijk. “Maar dat maakt niet uit. Het is gewoon keigezellig.”
