Het boek Een Rijke Oogst bevat twaalf verhalen, interviews en studies over het leven en werk van Ton van Reen. Aan bod komt onder meer de stichting Lalibela en hoe hij deze heeft opgericht, aangevuld met wat smeuïge details.
Totale verrassing
Van Reen was al een tijdje op de hoogte van het boek. Nog voor corona wist hij dat het boek er kwam. “Dat tien schrijvers en journalisten het boek hebben gemaakt, dat is eigenlijk ook een totale verrassing”, zegt Van Reen na de presentatie. “Maar ja, het is heel verrassend dat ze zoiets voor je maken.”
Huldebetoon
De verhalen gaan over zijn leven, vanaf zijn jeugd aan de Ringovenstraat in Panningen, tot nu. Ook zijn werk in Afrika, de stichting Lalibela, zijn nachtelijk schrijven, negentig boeken en de boeken waaraan hij nu nog werkt worden behandeld. “Als je je dan realiseert dat iemand al zestig jaar schrijver is, dat vind ik onvoorstelbaar”, vertelt iemand. “Het bijzondere is dat veel mensen zich dat pas realiseren als het te laat is. Nu waren we nog op tijd met z’n allen om dat huldebetoon aan Ton van Reen te geven. Zestig jaar lang boeken schrijven, zo gevarieerd.”
Rijke carrière
Het schrijverschap van Van Reen begint in 1965 met Vogels, zijn debuut als dichter. Bekende boeken zijn de uitgaves van De Bokkenrijders, Gestolen Jeugd, Ontsnapt aan een Galg en Vuurige Ruiters. Zijn oeuvre voor de volwassen lezer speelt zich deels af in Noord-Limburg, de streek waar Van Reen opgroeide. Een rijke carrière van zestig jaar, en er komen nog meer boeken aan.
Emoties
Dat maakt de schrijver emotioneel tijdens zijn toespraak. “Er zijn ook vrienden bij die er niet meer zijn. Want wie weet nog wie Etienne Petit was? Die is nog geen dertig geworden en is al 15 jaar dood”, zo verwijst Van Reen naar de beeldhouwer uit Venray. “Ik heb de laatste drie dagen alleen aan Etienne moeten denken. Hij heeft hij me opgevangen en zei: schrijf maar, schrijf maar, schrijf maar. Zonder hem had ik nooit zoveel boeken geschreven.”
“Ja, ik vond het emotioneel”, erkent hij na afloop. “Kijk, ik had dit natuurlijk nooit van mijn leven verwacht. Je weet niet wat de mensen in Helden over je denken. Dat ik bijvoorbeeld een heel leven voor de Afrikanen in Afrika gewerkt heb, dat wist geen hond hier. Nu weten ze dat wel”, licht hij toe. Bij de bibliotheek in het Huis van de Gemeente is de komende weken een expositie over Van Reen te zien.
