Wie door Beringe loopt, kan zomaar Pierre Theeuwen aan het werk zien. Heggenschaar in de hand, geconcentreerd bezig met het groen rond zijn huis. Buxus? Nee, corrigeert de 83-jarige Beringenaar meteen. „De buxus heb ik eruit gegooid.”
Op het eerste gezicht is het verschil nauwelijks te zien. De kleine groene blaadjes lijken sterk op die van een buxus. Maar waar de buxus uit de tuin verdween, kwam er iets anders ervoor terug. Inmiddels staat de haag er een paar jaar en is het tijd om hem flink in model te houden.
En daar blijft het niet bij. In de tuin zijn ronde perkjes en verschillende vormen te ontdekken. Zelfs een poging om van het groen een dierfiguur te maken ontbreekt niet. Het tuinieren houdt Theeuwen bezig én in beweging. Al moet alles tegenwoordig wat meer gedoseerd worden.
„Niet te veel op één dag”, vertelt hij. Door gezondheidsproblemen gaat het allemaal wat minder gemakkelijk dan vroeger. Toch blijft stilzitten niet zijn stijl. De tuin wordt bijgehouden wanneer het kan en ook andere bezigheden probeert hij zo lang mogelijk vol te houden.
Theeuwen is inmiddels 83 jaar. Samen met zijn vrouw woont hij nog altijd zelfstandig in Beringe. Hun woning is levensloopbestendig ingericht, met onder meer de slaapkamer en badkamer beneden. Op deze plek stond vroeger een boerderij die bij de familie van zijn vrouw hoorde. Later kwamen er twee woningen voor terug.
Beringe kent hij als zijn broekzak: hij is er geboren en getogen. Voor zijn pensioen werkte Theeuwen bijna veertig jaar bij een bouwbedrijf, voornamelijk op kantoor als werkvoorbereider. Dat was aanvankelijk helemaal niet zijn plan. Liever was hij buiten bezig. Toch werd het kantoor uiteindelijk tientallen jaren zijn werkplek.
Ook buiten zijn werk zat hij niet stil. Zo was Theeuwen jarenlang actief bij een blaaskapel. Muziek maken probeert hij ondanks zijn lichamelijke beperkingen nog steeds vol te houden. „Dat is de beste therapie die er is”, zegt hij.
Daarnaast was de jacht lange tijd een grote liefhebberij. Vooral kleinwild en schadebestrijding bij boeren hielden hem bezig. Zelf het veld in gaan lukt inmiddels nauwelijks meer. Bovendien zijn de mogelijkheden om op kleinwild te jagen veranderd. Over de verschillen in regels tussen provincies heeft Theeuwen zo zijn bedenkingen.
Het geschoten wild verdween vroeger overigens niet zomaar. Haas of konijn belandde geregeld in de pan. Het schoonmaken? Dat deed Theeuwen zelf. Zijn vrouw liet dat klusje graag aan hem over.
En zo komt het gesprek uiteindelijk weer terug waar het begon: bij de heg. Ilex dus, geen buxus. Vooral de zijkanten vragen volgens Theeuwen het nodige werk. Maar de heggenschaar blijft voorlopig in gebruik. Zolang het gaat, houdt Pierre Theeuwen zijn tuin gewoon zelf in model.
