In Nederland werden ze opgevangen door het COA. Klagen doen ze niet, ze leven nog en krijgen te eten. En ze hebben een dak boven hun hoofd, al hebben ze in het begin buiten in tenten moeten overnachten wegens overbevolking van de opvanglocatie. Maar nu hebben ze een écht dak boven hun hoofd. Weliswaar worden woonkamer, keuken en de sanitaire voorzieningen gedeeld met hun mede-vluchtelingen maar ze hebben met zijn tweetjes tenminste een eigen slaapkamer.
Dat ze toch een beetje wanhopig worden, komt omdat het allemaal zolang duurt. Yusuf is loodgieter van beroep, een echte vakman. Maryam is een verpleegster, in hart en ziel, en ook zij wil heel graag aan de slag. Maar al zijn ze al vier maanden in de opvanglocatie, ze mógen gewoon nog niet aan de slag. Dat kan nog wel een jaar duren is hun verteld door de begeleiding. Ze begrijpen het niet goed, ze willen vooruit in Nederland, ze hebben begrepen dat er in Nederland een groot tekort is aan mensen zoals zij, en terugkeer naar hun thuisland staat gelijk aan vervolging met zeker marteling en misschien wel de dood tot gevolg.
“Al zijn ze al vier maanden in de opvanglocatie, ze mógen gewoon nog niet aan de slag.”
Om bezig te zijn helpt Yusuf met het onderhoud van de opvanglocatie en Maryam bij het schoonhouden. Ook helpt Maryam als er mede-vluchtelingen ziek zijn, vooral de kinderen. Ook volgen ze allebei de Nederlandse les die op de opvanglocatie gegeven wordt door vrijwilligers. Dat gaat Maryam beter af dan Yusuf; hij is veel beter met zijn handen. Ze bidden iedere dag dat ze mogen blijven en hopen dat ze in ieder geval niet naar een noodopvang hoeven. Maryam is immers hoogzwanger… De boreling willen ze Isa noemen.
Ton Grommen
kandidaat raadslid PvdA/GroenLinks
Omroep P&M plaatst columns van de politieke partijen. Deze column is ingezonden door PvdA/GroenLinks.
