Panningen, Netherlands
Terug

Een wethouder met pit, dat was Anget Mestrom

1a43cfca00ca2f2cd69c3db17d2513e0.jpg

Een wethouder met karakter, pit en een duidelijke mening. Dat was Anget Mestrom. De Meijelse overleed donderdag. Ze was ongeneeslijk ziek. Sinds 2018 zat ze in het college van Peel en Maas.

 | Aangepast op
Politiek stroomde bij de Meijelse door haar aderen. Ze was van 1998 tot 2008 raadslid en fractievoorzitter van de Fractie Werknemers Meijel. Daar streed ze voor het behoud van een zelfstandige gemeente Meijel. Tien jaar later zou ze wethouder worden in de gemeente, die in 2010 ontstond.

Drive
Met een gezonde drive ging Mestrom ervoor. Vol overgave stortte ze zich op de portefeuilles in het sociale domein en vitale gemeenschappen. Een bevlogen wethouder die ook wel eens licht ontvlambaar kon reageren in de raadzaal. Trots was ze op de kernen, wanneer de gemeenschappen zelf ergens de schouders onder hadden gezet. Zoals de hulp bij het huishouden, het Thoes Hoes in Maasbree of het Poelsplein in Panningen dat een zorgcomplex voor dementerende ouderen werd.

Lintje
In 2020 werd Mestrom benoemd tot lid in de Orde van Oranje-Nassau voor haar maatschappelijke inzet binnen Meijel. Zo was zij voorzitter van Harmonie Eendracht. Nadat ze in 2019 deze taak neerlegde, werd ze erevoorzitter van de muziekvereniging. Ook was ze voorzitter van de buurtvereniging.

Regie
Organiseren en regelen kon ze wel. Ze wist precies hoe ze de zaken geregeld wilde hebben. Zelfs bij haar afscheidsinterview had ze haar woordje klaar. Ze hield de touwtjes tot aan haar dood in handen. Zo vond ze het belangrijk dat er geen indianenverhalen over haar ziekte de ronde zouden doen. Daarom besloot ze zelf haar verhaal te doen voor de camera van Omroep P&M. Veel inwoners voelden steun bij haar verhaal en de openlijke manier waarop ze communiceerde. “What you see is wat you get.”

Wethouderschap
Na een tijdelijke stop vanwege haar gezondheid ging ze er vorig jaar weer helemaal voor. Ze had zich voorgenomen om acht jaar wethouder van Peel en Maas te zijn. In de tweede termijn ging ze het wel iets rustiger aan doen. Ze genoot van haar man, dochter en haar hond. Samen maakten ze wandelingen. Hun wens was om na acht jaar wethouderschap reizen te maken. Die droom werd bruut verstoord toen de kanker terugkeerde.

Dancing
Mestrom liet zich ondanks de tegenslagen niet kennen. Ze deed mee aan het dansprogramma Dancing Peel en Maas van Omroep P&M. Ze wilde laten zien dat iedereen mee kon doen aan het programma, ook al ben je ziek.

Knipoog
De laatste maanden ging haar gezondheid verder achteruit en moest de wethouder haar taken neerleggen. Toch bleef ze geïnteresseerd in de gemeenschappen en bezocht ze zelfs nog enkele initiatieven, zoals het Thoes Hoes in Maasbree. Twee weken geleden was ze nog aanwezig bij het afscheid van gemeentesecretaris Leon Breukers. Ook dat was Anget Mestrom: attent en een schouderklopje. Of zelfs met een knipoog.

Lees meer over:

Lees ook

Dauwtrappen.jpg

Agenda

Dauwtrappen met Hemelvaart in De Groote Peel

Staatsbosbeheer organiseert op Hemelvaartsdag traditiegetrouw een Dauwtrapwandeling in Nationaal Park De Groote Peel.

15-4Brandnetel.jpg

Agenda

Kruidenwandeling door de Groote Peel

Staatsbosbeheer organiseert een Kruidenwandeling door de Groote Peel.

Dodenherdenking Beesel.png

Dodenherdenking Beesel verbindt met Brüggen: burgemeester Johnen aanwezig

Tijdens de dodenherdenking in Beesel stond dit jaar niet alleen het lokale oorlogsverhaal centraal, maar klonken ook indringende persoonlijke reflecties op het belang van herdenken. Bij het graf van Flight Sergeant Henry Hiscox, die in juli 1944 om het leven kwam na de crash van zijn Lancaster-bommenwerper, werd stilgestaan bij zowel het verleden als de actualiteit.

Jan Nabben.png

Terug in de tijd bij Jan Nabben: bijzonder museum in Maasbree houdt historie levend

Wie een stap terug wil zetten in de tijd, hoeft niet ver te zoeken. Aan de Lange Heide in Maasbree bevindt zich het bijzondere museum van Jan Nabben.

Vredesvuur 5 mei.png

Vader en dochter halen samen vredesvuur op: ‘Dit maakt het extra bijzonder’

Voor het eerst deden Hans Peeters en zijn dochter Vera samen mee aan een bijzondere traditie: het ophalen van het vredesvuur in Wageningen. In de nacht van 4 op 5 mei vertrokken zij, samen met andere lopers, om het vuur naar Peel en Maas te brengen. Een symbool van vrijheid dat ieder jaar opnieuw wordt doorgegeven.

oorlogsgraven duitsland.png

Nederlandse oorlogsslachtoffers én Heldenaar herdacht in Düsseldorf

Ook over de grens wordt er op 4 mei stilgestaan bij de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. In Düsseldorf gebeurde dat op de begraafplaats Friedhof Stoffeln Ohlsdorf, dat het grootste Nederlandse ereveld in Duitsland herbergt. Eén van de 1.230 Nederlandse oorlogsslachtoffers die hier begraven zijn, is Mathieu ‘Jeu’ Dorssers uit Helden.