Het begon in 1918 als een bescheiden kleermakerij, maar groeide uit tot een begrip in Kessel. Liefst tachtig jaar lang was het piepkleine winkeltje van de familie Nieskens aan het Kerkplein dé plek voor snoepgoed en tabak. De overstap naar de euro luidde uiteindelijk het definitieve einde in. Auteurs Ans van der Linden en Wil Janssen legden de bijzondere historie vast in een nieuw boek, dat werd uitgegeven door Heemkundekring Kessels Eigen.
Grondlegger Willem Nieskens kocht het pand aan het Kerkplein 4 in 1918. Omdat er geen geld was voor een vervolgopleiding, leerde hij het vak van kleermaker bij zijn oom. Eenmaal gevestigd aan het Kerkplein, bediende hij zijn klanten op een bijzondere manier. Wie voor een maatpak kwam, kreeg een kop koffie met een sigaar, en voor de dames en kinderen waren er koekjes en snoep.
Willem zag direct een kans in de handel. Hij besloot op grotere schaal snoep, sigaren en sigaretten in te kopen. De kleermakerij veranderde zo al snel in een geliefde dorpswinkel. "Rokende mannen gaan voor. Het verloop moest een beetje doorlopen, juist omdat het winkeltje zo klein was. Plus, mannen die werkten toen, die moesten naar het werk," vertelt auteur Ans van der Linden.
Na verloop van tijd namen zijn dochters de dagelijkse leiding over. Corrie begon al direct na de lagere school in de zaak en zou er uiteindelijk staan tot haar tachtigste. Het winkeltje, met een oppervlakte van slechts drie bij drie meter, stond tot aan het plafond volgebouwd met spullen.
Bijzonder was de opening op zondagmorgen. Na de kerkdienst om elf uur ging de deur open, met stilzwijgende instemming van de pastoor. Dorpelingen uit het buitengebied stroomden toe voor hun wekelijkse voorraad sigaren en sigaretten.
Voor de kinderen uit het dorp was 'Nieskens' een luilekkerland. Van de wekelijkse zakcenten kochten zij drop, Engelse drop of de populaire 'Kessels schnuf'. Ans van der Linden herinnert zich het snoepgoed nog goed. "Dat was zo'n zakje. En daar kon je een lolly in dopen. En dat smaakte een beetje zout."
De familie kende niet alleen voorspoed. Tijdens de crisisjaren in de jaren dertig zocht Willem extra werk als vertegenwoordiger. Pogingen om hem in die tijd te werven voor de NSB wees hij kordaat af.
Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog trof het noodlot de familie hard. Zoon Harry sloot zich aan bij de Binnenlandse Strijd. Op 30 november 1944, toen Kessel net bevrijd was, werd hij dodelijk getroffen door een granaatscherf vanaf de andere zijde van de Maas. Over het grote verdriet werd in de familie nauwelijks gesproken, al liet de tragedie diepe sporen achter.
Aan de tachtigjarige historie kwam aan het begin van deze eeuw een einde door een praktische verandering: de komst van de euro. De zussen zagen het niet meer zitten om de duizenden artikelen in de winkel en het overvolle magazijn om te rekenen van guldens naar euro's. Corrie besloot daarop te stoppen, waarna de deuren van de historische dorpswinkel definitief sloten.
Met het verschijnen van het boek blijft de herinnering aan het iconische winkeltje en de familie Nieskens behouden voor de dorpsgeschiedenis van Kessel.
