Wie bij André Sengers in de tuin komt, ziet al snel dat hout voor hem veel meer is dan zomaar een materiaal. Een zelfgemaakte molen trekt de aandacht, maar achter het huis wacht de echte blikvanger: een vrijwel volledig zelfgebouwde houten fiets. En niet alleen voor de sier, want André stapt er gewoon op en rijdt ermee weg.
Het werken met hout zit er bij André al lange tijd in. Modellen maken van hout noemt hij zijn oude vak. Die ervaring is goed terug te zien in de bouwwerken rond zijn huis. Zo maakte hij onder meer een houten molen, waarvan zelfs de kap kan draaien dankzij een groot lager.
Maar zijn opvallendste project is zonder twijfel de fiets. Het idee ontstond jaren geleden, toen André bij een bouwmarkt een houten fiets zag staan. Dat exemplaar was vooral bedoeld als blikvanger. André dacht meteen dat het anders – en beter – kon. Hij wilde bovendien geen standaardmodel bouwen, maar koos voor een kruising met de uitstraling en zithouding van een lowrider.
Bouwen vanuit het achterwiel
Een kant-en-klaar bouwplan kwam er niet aan te pas. André begon met het frame, maakte vervolgens het achterwiel en bepaalde van daaruit stap voor stap de verhoudingen van de rest van de fiets. Soms moest een onderdeel opnieuw worden gemaakt omdat het nét niet goed uitkwam.
“Waarom makkelijk als het moeilijk kan?”, is daarbij zo ongeveer zijn motto. Vooral wanneer het om hout gaat, zoekt André graag de uitdaging op.
Dat is bijvoorbeeld te zien aan de gebogen houten onderdelen. Het hout wordt dun gemaakt, opgespannen en met warmte en water in vorm gebracht. Daarna worden de verschillende delen verlijmd tot een stevig geheel. Een arbeidsintensieve werkwijze, maar precies dat ambachtelijke werk maakt de fiets bijzonder.
Niet ieder onderdeel kan praktisch van hout worden gemaakt. Voor onder meer de aandrijving zijn daarom ook gewone fietsonderdelen gebruikt. Toch heeft André geprobeerd het karakter van hout overal terug te laten komen. Zelfs bij de constructie van het stuur koos hij voor een eigen oplossing in plaats van simpelweg een standaard fietsbuis te gebruiken.
Een fiets die gezien mag worden
Ook aan de details is veel aandacht besteed. De fiets kreeg verlichting, reflectoren en een bel. André besteedde zelfs aandacht aan de koplamp, waarbij lamellen ervoor zorgen dat het licht naar beneden wordt gericht en andere weggebruikers niet onnodig verblindt. Een opvallend oranje accent maakt het geheel helemaal af.
Hoewel de fiets tegen een beetje weer kan, is hij niet bedoeld om ermee door een stortbui te rijden. André bouwde hem vooral om op mooie dagen ontspannen een rondje te maken. En zodra hij onderweg is, blijkt de fiets een gegarandeerde publiekstrekker.
Jongeren, ouderen en vakantiegangers stoppen om te kijken of een foto te maken. Zelfs fatbikers remmen ervoor af. De vraag die André steeds opnieuw krijgt: “Heb je die gekocht?” Het antwoord is iedere keer hetzelfde: nee, die heeft hij zelf gemaakt.
Niet alleen mooi, maar ook echt fietsen
Een houten fiets bouwen die er bijzonder uitziet is één ding. André wilde vooral dat zijn creatie ook daadwerkelijk bruikbaar zou zijn. “Hij moet functioneel zijn”, zegt hij.
En dus volgt uiteindelijk de proef op de som. De houten fiets blijkt geen decorstuk, maar een werkend staaltje vakmanschap.
