Met trots, een brede lach en een borst vol medailles straalt Erik Manders als nooit tevoren. Sinds november vorig jaar mag hij zich officieel 'Prins veur ’t laeve' noemen. Een titel waar hij zichtbaar van geniet. “Ik wilde het altijd al een keer worden,” vertelt Erik. “En noe bin ich ’t toch gewoën gewore.”
Een verrassing met een randje humor
De weg naar zijn benoeming begon met een klein mysterie. Zijn broer gaf hem vooraf nog kledingadvies: een zwarte broek en een wit sporthemd. “Ik wist neet wat ze van plan waore,” lacht Erik. Uiteindelijk werd hij onder valse voorwendselen op pad gestuurd, maar de verrassing kon niet meer stuk toen duidelijk werd wat er echt ging gebeuren. Toen hij eenmaal tevoorschijn kwam als prins, stonden er al veel mensen op hem te wachten. “Dat was toch wel bijzonder. Zoveel mensen die op mich stonge te wachte.”
Een titel met betekenis
Prins veur ’t Laeve word je niet zomaar. Erik had al vaker laten vallen dat het hem geweldig leek om ooit prins te worden in Peel en Maas. “Ich höb altied gezag: ich wil eine keer prins waere. En noe is ’t gelukt.”
Erkenning
De titel betekent voor hem erkenning, verbondenheid en vooral: samen carnaval vieren. En dat doet hij in stijl. Om zijn nek hangen verschillende medailles. De grootste zilveren is van hemzelf, mét zijn naam erin gegraveerd. Daarnaast kreeg hij kleurrijke onderscheidingen tijdens bezoeken en recepties.
Zijn agenda is inmiddels goed gevuld. Grashoek, Beringe, Panningen en Egchel staan op het programma. Overal wil hij zichtbaar aanwezig zijn en meegenieten van de optochten en festiviteiten.
