Staalslakken zijn steenachtige resten uit het productieproces van staal. Ze worden al decennialang toegepast in onder meer dijken en wegen, maar staan sinds enige tijd ter discussie. Als staalslakken in contact komen met grond- of regenwater, kan de pH-waarde van dat water fors stijgen, tot het niveau van gootsteenontstopper. Mogelijke gevolgen voor het milieu worden daarom landelijk onderzocht.
De provincie Limburg bracht onlangs in kaart op welke wegen staalslakken zijn toegepast. In totaal zijn er 29 locaties vastgesteld, waarvan zeven in Peel en Maas. Deze zijn vastgesteld via boringen. Hoe groot de gebruikte hoeveelheden zijn, verschilt per locatie.
Stop
De Tweede Kamer wil dat het gebruik van staalslakken voorlopig wordt stopgezet. Dinsdag stemde een meerderheid in met een motie die het gebruik verbiedt totdat duidelijk is dat het materiaal geen schade aan het milieu veroorzaakt. Ook wordt gewerkt aan een landelijke meldplicht, die vermoedelijk begin 2026 van kracht wordt.
Gezondheidsklachten
Vooralsnog zijn er in Limburg geen meldingen van gezondheidsklachten of milieuschade die in verband worden gebracht met de staalslakken. Wel is het toezicht op het gebruik momenteel beperkt, omdat er geen verplichte registratie bestaat van waar en wanneer de slakken zijn toegepast.
