Panningen, Netherlands
Terug

Vertrekkende spelers nemen afscheid bij Bevo Hc

5f9c8da4a7c12526ba5259177a8cb9f6.jpg

Tien jaar lang droeg Dario Polman het shirt van Bevo Hc. Zelf speelde hij vanwege een liesblessure niet mee in de laatste wedstrijd van het seizoen zaterdag, maar na afloop van het duel (38-27 winst op Houten) was de aanvoerder wel de grote man. Hij nam afscheid samen met medespelers Kobe Serras, Lars van Driel en Arjan Versteijnen.

 | Aangepast op
Prijzen
Als hoogtepunt noemt Polman het landskampioenschap in 2014. Het was toen zijn eerste seizoen in Panningse dienst. “De eerste keer in de clubhistorie, dat was natuurlijk wel een uniek moment”, glundert de afzwaaiende routinier. Naast het kampioenschap won hij met Bevo ook de landelijke beker en supercup. “Maar ik heb vooral heel veel mooie mensen ontmoet. Ik heb altijd veel gedaan, maar ik heb ook veel waardering gekregen. Ik hou echt van deze club.”

Goede vloer
Polman is niet de enige speler die Bevo gaat verlaten. Ook Belgisch international Kobe Serras trekt de deur van sporthal De Heuf na dit seizoen achter zich dicht. “De spelers en staf ga ik het meest missen, maar ook de hal. Het is denk ik de beste hal in Nederland en België”, aldus Serras, die vooral de vloer prijst. “Die is heel zacht. Ik ben een speler die soms last heeft van enkels en knieën, maar op deze vloer heb ik eigenlijk vijf jaar lang geen last gehad”, zo verklaart hij.

Minder reizen
Serras keert volgend seizoen terug naar zijn thuisland, naar Hasselt om precies te zijn. De Belg wil dichter bij zijn partner en kinderen zijn en minder lang reizen. “Ik kom van Lokeren en dat is twee uur rijden naar hier. Als ik naar Hasselt moet, is dat ongeveer een uurtje, dus dat scheelt ook heel veel tijd. Daarnaast gaat mijn vriendin er dichtbij studeren, dus het komt eigenlijk allemaal heel goed uit.”

Stap hogerop
Arjan Versteijnen laat Bevo achter zich voor het Duitse Aue. De keeper heeft een prima seizoen achter de rug en wil zich blijven ontwikkelen met het oog op het Nederlands team. “Bevo is een fantastische club en ik kijk terug op vijf mooie jaren”, zegt Versteijnen. De overstap naar Aue ziet de doelman als een stap hogerop. “Het Duitse handbal is het mooiste wat er is. Het leeft daar veel meer, er zijn wat meer fans en er wordt meer getraind. Een hele nieuwe uitdaging.”

Doorgroeien
Daar waar Versteijnen wil doorgroeien, ziet hij het ook voor de club Bevo niet somber in. “Ze moeten doorgaan waarmee ze bezig zijn: veel goede jeugd opleiden, veel blijven investeren in het eerste herenteam, veel blijven trainen en hard blijven werken. Doen waar Bevo voor staat. Gewoon één grote familie zijn en dan komt dat wel goed”, zo ziet de doelman nog genoeg potentie bij Bevo om naar een hoger niveau te stijgen.

Dat moet dan gebeuren zonder Versteijnen, Serras, Van Driel en Polman. Laatstgenoemde weet nog niet wat zijn volgende stap wordt. “Er zijn wat dingen op mijn pad gekomen waar ik over na ga denken”, stelt Polman. “Het kan ook nog met handbal te maken hebben. Ik zie het allemaal wel.”

Lees ook

Dauwtrappen.jpg

Agenda

Dauwtrappen met Hemelvaart in De Groote Peel

Staatsbosbeheer organiseert op Hemelvaartsdag traditiegetrouw een Dauwtrapwandeling in Nationaal Park De Groote Peel.

15-4Brandnetel.jpg

Agenda

Kruidenwandeling door de Groote Peel

Staatsbosbeheer organiseert een Kruidenwandeling door de Groote Peel.

Dodenherdenking Beesel.png

Dodenherdenking Beesel verbindt met Brüggen: burgemeester Johnen aanwezig

Tijdens de dodenherdenking in Beesel stond dit jaar niet alleen het lokale oorlogsverhaal centraal, maar klonken ook indringende persoonlijke reflecties op het belang van herdenken. Bij het graf van Flight Sergeant Henry Hiscox, die in juli 1944 om het leven kwam na de crash van zijn Lancaster-bommenwerper, werd stilgestaan bij zowel het verleden als de actualiteit.

Jan Nabben.png

Terug in de tijd bij Jan Nabben: bijzonder museum in Maasbree houdt historie levend

Wie een stap terug wil zetten in de tijd, hoeft niet ver te zoeken. Aan de Lange Heide in Maasbree bevindt zich het bijzondere museum van Jan Nabben.

Vredesvuur 5 mei.png

Vader en dochter halen samen vredesvuur op: ‘Dit maakt het extra bijzonder’

Voor het eerst deden Hans Peeters en zijn dochter Vera samen mee aan een bijzondere traditie: het ophalen van het vredesvuur in Wageningen. In de nacht van 4 op 5 mei vertrokken zij, samen met andere lopers, om het vuur naar Peel en Maas te brengen. Een symbool van vrijheid dat ieder jaar opnieuw wordt doorgegeven.

oorlogsgraven duitsland.png

Nederlandse oorlogsslachtoffers én Heldenaar herdacht in Düsseldorf

Ook over de grens wordt er op 4 mei stilgestaan bij de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. In Düsseldorf gebeurde dat op de begraafplaats Friedhof Stoffeln Ohlsdorf, dat het grootste Nederlandse ereveld in Duitsland herbergt. Eén van de 1.230 Nederlandse oorlogsslachtoffers die hier begraven zijn, is Mathieu ‘Jeu’ Dorssers uit Helden.