Jacobs begon op tienjarige leeftijd met tafeltennis bij een vereniging in Panningen. "Na vier jaar viel die club uit elkaar, dus stapte ik over naar DVO in Kessel. Daarna speelde ik in Koningslust en Helden. Op mijn 28e stopte ik tijdelijk om me te focussen op voetbal en mijn gezin. Maar op mijn 35e begon het weer te kriebelen en sindsdien ben ik altijd blijven spelen."
Hoogtepunt in Rotterdam
Zijn hoogtepunt beleefde hij in 1962, toen hij deelnam aan de Nederlandse kampioenschappen in Rotterdam. "We gingen met zes spelers uit Limburg, maar ik was de enige die de volgende ronde haalde. Dat was een mooi moment. Ik wist toen dat ik wel iets kon in deze sport."
In al die jaren veranderde er veel, maar Jacobs' passie voor tafeltennis bleef onveranderd. Zijn clubgenoten omschrijven hem als een slimme en gedreven speler. "Hij weet precies wat hij doet, je kunt hem niks meer leren," zegt een teamgenoot. "Hij is een allround speler met een sterke voor- en backhand. En hij wil altijd winnen, maar wel op een sportieve manier."
Geen afscheid van de sport
Hoewel hij stopt met de competitie, blijft Jacobs actief met de sport. "Ik wil op vrijdagmiddag met een groep 50-plussers een uurtje spelen. Als ik tien mensen bij elkaar krijg, dan gaan we gezellig een balletje slaan." Zijn clubgenoten zien hem dus niet helemaal verdwijnen. "Hij blijft op woensdagavond nog lekker meespelen. Ves hoort er gewoon bij." Voor Jacobs zelf is tafeltennis meer dan een sport. "Het houdt je fit, traint je coördinatie en zorgt voor gezelligheid. Ik hoop er nog lang van te genieten."
