Hoewel de meeste gemeenteraadsleden liberaal waren, koos de conservatieve regering voor de conservatieve De Pollaert als nieuwe burgemeester. Zijn inhuldiging, gepland voor 25 mei 1867, zou groots gevierd worden met een rondgang door de drie dorpen, begeleid door fanfare en zangkoor.
"Fake news"
Op 24 mei ontving mevrouw De Pollaert een telegram waarin stond dat haar man de volgende dag verhinderd was en bij de commissaris des konings moest verschijnen. Dit bericht bleek later niet echt: een inwoner uit Baarlo had in Maastricht een telegram aangeboden met de bedoeling de inhuldiging te saboteren. Toen De Pollaert de volgende ochtend met de trein uit Maastricht arriveerde, trof hij geen festiviteiten aan.
Tegenwerking burgemeesterschap
Tijdens zijn korte burgemeesterschap van 14 maanden werd De Pollaert herhaaldelijk tegengewerkt. Van de negen raadsvergaderingen woonde hij er slechts drie bij. Uiteindelijk nam hij gedwongen ontslag, mede door politieke tegenwerking vanuit de liberale raadsleden.
Ton van Daelen onderzocht het verhaal vanuit verschillende perspectieven en bundelde zijn bevindingen in een publicatie van de historische werkgroep De Borcht Het laat zien dat politieke spanningen en desinformatie toen al een belangrijke rol konden spelen.
Nog een verhaal
Naast het verhaal over De Pollaert bevat de uitgave ook historische verhalen over de klokken en uurwerken van Baarlo, waaronder nieuwe informatie over de klokkenroof in 1942 door de Duitse bezetter.
