De spelers staan straks in de schijnwerpers, maar achter de schermen van de Dörper Revue wordt minstens zo hard gewerkt. Gert Keiren maakt de filmpjes die onderdeel zijn van de revue. Een klus die veel meer omvat dan alleen even de camera aanzetten. Van het eerste script tot de uiteindelijke montage kan het traject een jaar tot anderhalf jaar duren.
Voor Keiren begint het werk al lang voordat het publiek in de zaal zit. De Dörper Revue vindt eens in de vier jaar plaats en iedere editie vraagt om compleet nieuwe beelden. „Het begint met het script en het verhaal”, vertelt hij. „Dan zitten we samen met de regie en wordt het verhaal doorgesproken, zodat ik ongeveer een beeld heb.”
Soms ligt er al een volledig script voor een filmpje klaar. Wat op papier wordt bedacht, blijkt in de praktijk echter niet altijd eenvoudig uit te voeren. Keiren doet het camerawerk namelijk grotendeels in zijn eentje.
„Soms hebben we al een script klaar voor een filmpje, maar daar moet heel veel in gebeuren. Dat is niet allemaal te realiseren, want ik film in principe alles alleen. Dus met één camera.”
Dat vraagt om de nodige creativiteit. Voor een scène zijn vaak verschillende shots nodig die later tijdens de montage worden samengevoegd. Aan de hand van het verhaal en in overleg met de regie probeert Keiren tot een filmpje te komen dat goed aansluit bij de rest van de Dörper Revue.
Juist die uitdaging maakt het voor hem leuk. Geen enkele editie is hetzelfde. Een nieuw verhaal betekent ook een nieuw decor, nieuwe scènes en nieuwe video's.
Zelfs Keiren kan achteraf verrast zijn door wat hij vier jaar eerder allemaal heeft gemaakt. Onlangs keek hij nog eens naar beelden van een eerdere Dörper Revue. „Toen stond ik er zelf van te kijken wat ik allemaal had gemaakt. Daar was ik wel trots op.”
Tijdens het maken staat hij daar veel minder bij stil. Dan ligt de aandacht vooral bij het volgende shot en het uiteindelijke resultaat. „Achteraf zie je het pas. Op het moment dat je ermee bezig bent, heb je dat niet zo in de gaten.”
Voor Keiren zit daar ook een stukje waardering in voor al het werk dat in de revue wordt gestoken. De beelden worden belangeloos gemaakt en kunnen na de voorstellingen nog eens aan een groter publiek worden getoond.
En dan zit het werk voor deze editie er uiteindelijk op. Voor even althans, want over vier jaar wacht weer een nieuw verhaal en begint het hele creatieve proces voor de Dörper Revue opnieuw.
