Judith Versteegen (52) uit Panningen is eigenaar van Finest Housing en gewend om uitdagingen aan te gaan. Toch moest ze even nadenken toen haar werd gevraagd om mee te doen aan een boksevenement. Haar eerste antwoord was zelfs nee. Inmiddels traint ze fanatiek en maakt ze zich op voor een bijzondere ervaring. „Je moet zoiets gewoon once in your lifetime doen.”
Versteegen woont in Panningen en runt inmiddels zeven jaar Finest Housing. Met haar bedrijf verzorgt ze huisvesting voor werknemers die voor hun werk tijdelijk een woning nodig hebben, onder wie zorgmedewerkers en engineers. Finest Housing is actief in Brabant, Limburg en een deel van België.
„Wij zorgen ervoor dat mensen goed gehuisvest zijn op de plek waar ze gaan werken”, vertelt Versteegen. „Ik vind het belangrijk dat ze zich ook echt thuis voelen in de woningen die wij ter beschikking stellen.”
Eerst nee, daarna toch vol ervoor gaan
Toen Versteegen werd gevraagd om mee te doen aan het boksevenement, zei ze in eerste instantie nee. Niet omdat ze een uitdaging uit de weg gaat, maar juist omdat ze weet hoeveel ze van zichzelf vraagt wanneer ze ergens aan begint.
„Als ik iets doe, wil ik het ook echt heel goed doen”, vertelt ze. „Daarmee leg ik mezelf behoorlijk wat druk en discipline op. Uiteindelijk ben ik er toch eens goed over gaan nadenken. Toen dacht ik: je moet het gewoon once in your lifetime doen. We gaan ervoor.” Sinds haar ja-woord wordt er serieus getraind. Daarbij hoort ook iets waar ze behoorlijk aan moest wennen: klappen incasseren. Bij het boksen mag immers ook het gezicht worden geraakt.
„Dat is echt iets waar je aan moet wennen: die impact. Tijdens de trainingen begin je voorzichtig. Je leert hoe het voelt om een klap in je gezicht te krijgen en bouwt dat steeds verder op. Uiteindelijk wil je zover komen dat een klap je minder doet. Dat je even met je hoofd schudt en denkt: oké, verder.”
Niet alleen kracht, maar vooral tactiek
Versteegen heeft zichzelf ook een persoonlijk doel gesteld. Ze wil door de intensieve voorbereiding vooral veel fitter worden. „Mijn doel is dat ik superfit word en dat ik daarna ook superfit kan blijven.” Tijdens de trainingen staat ze regelmatig tegenover mannen. Die zijn vaak groter en fysiek sterker. Versteegen weet daarom dat ze het niet alleen van kracht moet hebben.
„Ik ben een tactisch iemand. Als je het niet van kracht kunt winnen, moet je het op een andere manier proberen. Daar ben ik tijdens de trainingen heel bewust mee bezig.”
Juist die tactische kant van het boksen spreekt haar aan: kijken naar de tegenstander, het juiste moment kiezen en proberen onverwacht toe te slaan.
De ring wacht
De trainingen vindt Versteegen leuk, maar het daadwerkelijke gevecht is niet per se de reden waarom ze aan het avontuur begon.
„Ik vind de trainingen echt leuk. Maar in die ring staan? Dat had voor mij op zichzelf niet per se gehoeven”, zegt ze. „Natuurlijk heb ik er zin in, maar dat is niet waarvoor ik het doe.” En dan is er nog de opkomst. Welk nummer daarbij door de zaal zal klinken, heeft ze nog niet besloten. „Daar ben ik nog niet uit. In mijn hoofd ben ik met van alles bezig over hoe ik straks opkom. Als je beelden van eerdere boksgala's terugkijkt, zie je hoe spectaculair dat kan zijn.”
Wat begon met een ‘nee’, is zo alsnog een volmondig ‘ja’ geworden. Voor Versteegen gaat de uitdaging verder dan alleen een wedstrijd in de ring. Ze wil fitter worden, zichzelf uitdagen en ervaren hoe het is om iets te doen wat volledig buiten haar dagelijkse leven als ondernemer ligt. „Ik vind het spannend, maar ik heb er ontzettend veel zin in. Dit is iets wat je gewoon een keer in je leven moet meemaken.”
