Woensdag 23 april om 20.15 uur
Een doseerprobleem, een slecht rempedaal, een gelegenheidsgebruiker of een feestbeest – eufemismen zijn er genoeg. Maar wat is verslaving nu echt? Is het een progressieve hersenziekte of simpelweg een slechte levensstijl? Zijn verslaafden in de kern allemaal hooggevoelig? Ondanks de vele vragen blijft één ding duidelijk: de epidemie van mateloosheid vraagt om een oplossing. Hoe helpen we onze ouders te genezen, en welke preventie bieden we onze kinderen?
Bram Bakker was nooit lichamelijk afhankelijk van drank of drugs, maar stilzitten vindt hij even moeilijk als een alcoholist het aanschouwen van een halfvolle fles wijn. Decennialang deed Bram armzalige pogingen verslaafden te redden van de ondergang tot hij zijn eigen behandeling voorrang gaf.
Fimme Bakker is belast met een familiaire neiging ongezond om te gaan met genotsmiddelen. Hij geniet al als hij iets in zijn mond stopt. En daar maakt hij dan grappen over, als gediplomeerd cabaretier. Is humor de missing link in de verslavingszorg? Zouden hulpverleners zichzelf wat minder serieus moeten nemen? Of was het feit dat een hulpverlener eigen ervaring had het verschil tussen leven en dood?
In deze avondvullende voorstelling verkennen vader en zoon verslaving in al haar gedaanten. Zonder franje, open en eerlijk en niemand ontziend. Vooral zichzelf niet. En vooral elkaar niet. Theatercollege én cabaret op één avond!
