Tzorg, Proteion Schoon, Poetszorg, Thuiszorg Helpende Hand en Sint Jozef wonen en zorg eisen dat in een gezamenlijke brief aan de burgemeester, het college en de raadsleden. De gemeente laat weten dat het college later met een reactie op de brief komt.
Contracten met dorpen
De raad gaf eind april groen licht voor de doorontwikkeling. Dat houdt in dat het project Hulp bij het huishouden vanaf 1 januari 2022 niet meer onder een algemene voorziening binnen de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) valt, maar dat de dorpen onder andere zelf contracten afsluiten met zorgaanbieders. Nu hebben de zorgaanbieders nog een contract met de gemeente, maar dat verloopt eind dit jaar.
Pijnpunten
Het betekent tevens dat veel inwoners niet meer via de Wmo hulp in het huishouden krijgen. En dat is een van de pijnpunten van de zorgaanbieders. "Wij hebben in beginsel geen probleem met het meer betrekken van het dorp bij de invulling van de Wmo, maar het buiten de Wmo willen organiseren van de ondersteuning die de gemeente op grond van de Wmo dient te waardborgen, dat kan niet", zo staat in de brief. "Het omzeilen en uitbesteden van de Wmo betekent dat de verantwoordelijkheid die bij de gemeente ligt en behoort te liggen wordt uitgehold, waarmee de Wmo een lege huls wordt."
Juridisch onhoudbaar
Sterker nog: volgens hen mag het juridisch niet eens. "De hulp bij het huishouden is namelijk een prestatie die hoe dan ook onder Wmo valt." De zorgaanbieders namen een juridisch adviesbureau onder de arm dat het besluit tegen het licht hield. "Er zijn juridische kaders rondom de wetgeving. De Wmo moet je inzetten waar het voor bedoeld is. Die kun je niet zomaar opzij zetten vanuit een innovatieve blik", lichtte Jeroen Kamerbeek, directeur van Tzorg eerder toe. Maar de gemeente reageerde daarop dat die juridische adviezen achterhaald zijn.
Formulering dorpsvoorziening
Nu zou de gemeente zelf de juridische onhoudbaarheid ook hebben geconstateerd. "De verandering in formulering naar 'dorpsvoorziening' doet niets af aan de verantwoordelijkheid van de gemeente in deze", schrijven de zorgaanbieders. "De dorpsvoorziening is een algemeen gebruikelijke voorziening en daarvan heeft de gemeente zelf al geconstateerd dat dat juridisch niet houdbaar is." Peel en Maas kon nog niet reageren of dat zo is.
Niet afdwingen
Peel en Maas financiert met een subsidie de Stichting Kernkracht. Die is onder andere verantwoordelijk voor het betalen van de hulpverlener. Maar de zorgaanbieders zien die vorm niet zitten. "De gemeente kan de prestatie via de dorpsvoorziening ook niet afdwingen. Het punt bij een subsidieverstrekking is nu juist dat de gemeente de opdracht niet kan afdwingen."
Btw-vrijstelling
Het was verder even de vraag of de dorpsvoorziening vrijgesteld kon worden van btw, wat het geval is binnen de Wmo. Demissionair minister Hugo de Jonge liet eerder in een Kamerbrief weten dat er geen uitzondering wordt gemaakt voor Peel en Maas. Dat betekent dat de zorgaanbieders op hun factuur 9 procent btw zetten. "Stichting Kernkracht verkeert – na overleg met de gemeente – in de veronderstelling dat het verschuldigd zijn van btw geen probleem is, omdat aanbieders voordeel hebben van het feit dat zij de btw kunnen verrekenen. Dit is een misvatting."
Meerwaarde
De zorgaanbieders zien daarbij ook niet de meerwaarde om van de pilot een dorpsvoorziening te maken. De gemeente gaf eerder aan dat het eigenaarschap de meerwaarde is in de dorpsvoorziening. "Bij een dorpsvoorziening ligt het eigenaarschap, de regie en uitvoering in handen van burgercollectieven. De gemeente ondersteunt financieel. Dit is dus een meerwaarde ten opzichte van een algemene voorziening waarbij het eigenaarschap bij de gemeente ligt."
De zorgaanbieders uitten hun zorgen eerder al in een brief in aanloop naar de raadsvergadering over het onderwerp.
De zorgaanbieders sluiten de brief af met dat ze openstaan voor andere oplossingen. "Zolang deze verenigbaar zijn met de uitgangspunten van de Wmo."
